طبق خبر رسانی ایسنا عکس یک زن شوهر لخت در پارک های تهران

گرفته شده است اگر مایل به دیدن این عکس هستید به ادامه مطلب مراجعه کنید

در راهت ای جان جهان,تا کی زجان پرواکنم؟

دریا چومیخواند مرا,باقطره چون سوداکنم

گر خاک میخواهد مرا,یکبار خاکسترشوم

ور بحر میخواهی مرا,این دیده را دریاکنم

اندر رهت ای بی نشان!دورم بسی ازکاروان,

ای قافله سالارجان رحمی که ره پیدا کنم

بیکینه باشد سینه ام,صافی بود آیینه ام

دست طلب بردل نهم,دیده سوی بالا کنم

بادم,مترسان ز آتشم,من شعله دربر می کشم

بحرم,مبین من خاموشم,گرجوشمی غوغا کنم

چون صبح دارم یک نفس,وز حسرت دیداروبس

یک جلوه ام بنمای و بس,بگذارتماشاها کنم

چون شمع میسوزم زجان,اشکم روان,سوزم به جان

با"زهره"گو درعاشقی,من خویش را رسوا کنم

خوصوصیات آقاپسرا ودخترخانم ها از14سالگی تا28سالگی

بروعضو شوبیاببین

فقط دریا دلش آبی تر از من بود
ومن از دریا;دلم دریا
فقط این را ندانستم
چرا گشتم چنین تنهاتر ازتنها
به هرآبی شدم آتش
به هرآتش شدم آبی
به هرآبی شدم ماهی
به هر ماهی شدم دامی
به هر نامحرمی ساقی
به هرساقی می باقی
وتو این راندانستی
چرا گشتم چنین عاصی
چرا مهتاب شد سنگ صبورم
چرا بستند پرهای غرورم
چراآینه ها راخاک کردن
مر از رنگ شب سیراب کردند

تاکه بود نبود کسی

کشت ما را غم بی هم نفسی

تا که رفتیم همه یار شدند

خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر ایینه بدانیم چو هست

نه در انوقت که افتاد و شکست

در حیرتم از مرام این مردم پست

این طایفه زنده کش مرده پرست

تا که هست به ذلت بکشندش به جفا

تا رفت به عزت ببرندش سر دست

اه می ترسم شبی رسوا شوم

بدتر از رسواییم تنها شوم

اه از ان تیر و از ان روی و کمند

پیش رویم خنده پشت سرم پوزخند

شروع میشوم از پشت شیشه ها کم کم

هنوز گونه تو خیس نیست می فهمم

هنوز نیست ولی خیس می شود نم نم

همیشه منتظرت هستم و تو امده ای

تو از چه سمت می ایی که من نمی فهمم

چقدر ساده گرفتیم دیدن هم را

چه بی مقدمه رفتیم تا ته این غم

کمی دوام بیاور که از همه سیرم

کمی دوام بیاور به خاطر من هم

چه حال و روز خرابی .کسی نمی فهمد

دلم گرفته به اندازه همه عالم....

من که میدانم شبی عمرم به پایان میرسد

نوبت خاموشیم سهل و آسان میرسد

من که میدانم که تا سرگرم بزم هستی ام

مرگ ویرانیگر چه بی رحم وشتابان میرسد

"پس چرا,پس چراعاشق نباشم"

من که میدانم به دنیا عتباری نیست نیست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست

من که میدانم اجل نا خوانده و بی دادگر

سرزده می آید و راه فراری نیست نیست

"پس چرا ,پس چرا عاشق نباشم"

من که میدانم شبی عمرم به پایان میرسد

نوبت خاموشیم سهل و آسان میرسد

"پس چرا ,پس چرا عاشق نباشم"

پس چرا...

بیا لختی تامل کن,سرشک دیده زارم

چرا ازمن ربودی تو,مجال دیدن مشوق و دلدار

که امشب یار بیمارم به سر عزم سفر دارد

غم واندوه جانگاه از زمین و عرش می بارید

چرا راه تماشا را گرفتی از من غمگین

توای اب سیه برگرد نبار امشب غبار تو

برو چهره مشوق من صد لک اندازد

اگر یک بار دیگر من نبینم چهره اورا

درخت غم به جانم ریشه میسازد

نگاری را که عمری در دلش بودم

همان مشوقه ای را که,دل زارم تمنا میکند هردم

زدستم میرود افسوس و دیگر برنمیگردد

خدایا بنگراین بیتابی دل را

بخود میپیچد و از هجر می نالد

وتو ای یار دیرینم,بیا سیلاب اشکم را نگر,غم را تما شا کن

مرا دریاب واز پیشم مرو دردم مداواکن

که یک دل دارم و از هجر تو بیمار می گردد

خریداری نباشد این دل دیوانه ی من را

دلم چون کهن کالایی دراین بازار میگردد

مگر من بی وفابودم که بامن این چنین کردی

چرا بگذاشتی چشمم بریزد اشک بیماری

چرا ای عاشق درد آشنایت را

                                  دل آزار و غمین کردی...