من مَردَم

با دستانی که به ظرافت ِ دستان تو نیستند

با صورتی تیغ تیغی ، که به نرمی ِ گونه های ِ تو نمی رسند

با قلبی پُر از عشق

شاید اشکهایم ساده نریزند

 

 

شاید صدایم با یک طعنه ، راحت نلرزد

 

 

امــــا

 

 

با همان دستان ِ زبرم ، نوازشت می کنم

 

 

با همان صورت ِ زبرم میبویمت

 

 

و با قلب ِ عاشقم و با اشکهایی که پنهانی می ریزند

 

 

با صدایی"لرزان" می گویم

 

 

دوستت دارم