از زمزمه دلتنگیم ،از همهمه بیزاریم

نه طاقت خاموشی ،نه تاب سخن داریم

تشویش هزار (آیا) ،وسواس هزار( اما)

کوریم و نمیبینیم ،ورنه همه بیماریم

ما خویش ندانستیم بیداریمان از خواب

گفتند که بیدارید ،گفتیم که بیداریم

من راه تو را بسته، تو راه مرا بسته

☆امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم☆